headershadow

Latest Blogposts

De Frederiksborger

De Frederiksborger is het oudste paardenras van Denemarken en genoemd naar de in 1562 met Andalusische en Napolitaanse hengsten opgezette hofstoeterij van koning Frederik II. In de zestiende eeuw was Denemarken één van de voornaamste leveranciers van uitstekende rij- en cavaleriepaarden.

     

Later is er veel Arabisch en Engels volbloed toegevoegd, waardoor het oude type vrij zeldzaam is geworden.

Herkomst

Denemarken

Karakter

Hij heeft een levendig temperament en is een gewillige werker.

  

Exterieur

Het is een vlot warmbloedpaard met veel adel. Het heeft een klein hoofd met dikwijls een ramsneus en een zeer mooi gedragen hals. Schouder- en borstpartij zijn uitzonderlijk sterk. De rug is breed en kruis en lendenen zijn gespierd. Het paard heeft goede benen en spronggewrichten.

Gebruiksmogelijkheden

Oorspronkelijk was de Frederiksborger bedoeld als een hogeschoolpaard, maar in de loop van de vorige eeuw is door toevoeging van Arabisch en Engels volbloed een veelzijdig rijpaard ontstaan.

     

Beweging

De moderne Frederiksborger heeft een goede stap, een ruime draf en een prettige galop.

Fokkerij

Het basismateriaal in Frederiksborg bestond uit Spaanse paarden, die uit het Iberisch Schiereiland en Midden- en Oost-Europa afkomstig waren. Later kwamen daar Napolitanen bij en in de negentiende eeuw werd er gekruist met Engelse halfbloedhengsten, vaak met Norfolk Roadster-bloed. Oosterse paarden, meestal Arabieren, moesten het ras verfijnen. Op hun beurt werden paarden uit de koninklijke stoeterij in Frederiksborg gebruikt om andere rassen te veredelen.

Er was veel vraag naar de oorspronkelijke Frederiksborgers in Europa. Het waren doorgaans vossen, elegant en vurig en ze bewogen met een trotse, hoge knieactie, die de ruiter het gewenste, heldhaftige uiterlijk gaf. Daar kwam bij dat ze, net als hun Spaanse voorouders, een heel gelijkmatige temperament hadden. De populariteit van het ras was zijn noodlot. Veel paarden werden naar het buitenland verkocht, waaronder enkele van de beste fokdieren. Daardoor raakten de bloedlijnen, die zo zorgvuldig waren opgebouwd, dermate uitgeput dat de koninklijke stoeterij in 1839 moest sluiten. Het fokken van Frederiksborgers ging door in particuliere stoeterijen in Denemarken, maar deze legden de nadruk op het produceren van tuigpaarden en lichte trekpaarden, en niet op lichte rijpaarden. Rond deze tijd werd de voskleurige vacht voor het ras vastgelegd en de meeste exemplaren waren ongeveer 1,65 meter groot. Nog niet zo lang geleden zijn Frederiksborgermerries gekruist met rassen als de Engelse volbloed en de Trakehner om tot de Deense warmbloed te komen.

0 reacties op “De Frederiksborger

Plaats een reactie


*