Mei 2010
Het is nu mei 2010 en sinds twee weken kunnen de paarden weer de wei op. Gedoseerd natuurlijk, om de maag net van streek te maken, en niet te vroeg op de dag, vanwege de hoeveelheid zon en het temperatuurverschil tussen dag en nacht. Maar de paarden genieten ervan. El Blanco gaat dit jaar ook elke dag met de groep de wei op en dat gaat heel goed. Bekijk hier de video:
Vorig jaar was het nog wat te vroeg voor El Blanco. Hij was toen net gecastreerd in april. Hij was acht jaar hengst geweest en had vanaf zijn tweede altijd alleen gestaan. Dus na zijn castratie moesten de hormonen nog wat uitdoven en moest hij weer wat sociale omgangsvormen herontdekken voordat hij bij de groep kon.
Deze winter heb ik hem uitgebreid met alle paarden laten kennismaken via de paddocks. Zo kon hij aan iedereen snuffelen terwijl hij in zijn eigen ruimte stond.
Ook is hij verhuisd naar een buitenstal zodat hij dag en nacht naast andere paarden staat en dus ook meer sociaal contact heeft.
En het gaat nu hartstikke goed in de groep en dat is voor El Blanco wel zo fijn!
De fructaan niveaus zijn al langer bekend alleen nog niet door gedrongen naar de nederlandse paardenhouderij, bijna 15 jaar geleden was het al bekend dat fructaan hoogst waarzijnlijk de oorzaak is van hoefbevangenheid alleen de laaste paar jaar is het bekend in nederland.
Fructaan wordt de hele dag aan gemaakt waneer er de zon schijnt maar het wordt niet verbruikt waneer de temperatuur lager zijn dan 5 graden en wordt het opgeslagen in de bladeren zodat waneer de temperatuur wel weer hoger is het direct kan worden omgezet in groei.
Fructaan niveaus is ook afhankelijk van bemesting, Grassoort, water tekorten.
Het fructaangehalte in het gras is inderdaad iets om in de gaten te houden. Dit is pas recentelijk ontdekt; voorheen had men het altijd over eiwitten in het gras en dacht men dat die de oorzaak waren van hoefbevangenheid e.d. Nu blijkt dat (waarschijnlijk) fructaan de boosdoener is.
“…en niet te vroeg op de dag, vanwege de hoeveelheid zon en het temperatuurverschil tussen dag en nacht…”
Heel interessant: de relatie tussen kou + zon en het risico op hoefbevangenheid.
Onder invloed van zonlicht wordt fructaan (een soort suiker) aangemaakt in het gras. Dit wordt onder normale omstandigheden door het gras gebruikt om te groeien. Doordat het te koud is kan het gras niet groeien en wordt de fructaan opgeslagen. Pas als de temperatuur wat hoger wordt (later op de dag) kan het fructaan door het gras benut worden en dalen de fructaanwaarden. Dan is het dus veiliger voor je paard om te grazen.
Heel handig: De fructaanindex van hoefnatuurlijk: http://bit.ly/aCwYoa
Wat geweldig dat ze zo met z’n allen buiten staan! Heerlijk om te zien!
Hopelijk gaan onze paarden dit weekend de wei in.
Leuk gemaakt Marijke! Het blijft een mooi gezicht, die paarden in de wei! Groeten Vera
Wat leuk om te zien dat El Blanco weer lekker met z’n soortgenoten van het weideseizoen kan genieten. Voor de paarden breken nu de goede tijden weer aan! =D
Daar worden we vrolijk van! De paarden in de wei, het gras groen, de bloemetjes in de bloei…laat het een mooie lange zomer worden:)
Mooi om te zien dat ook bij jullie de paarden genieten van het lekkere gras. Als het goed is staan die van mij over twee weken ook bij mij in het groene gras!
Het is zo fijn dat ze weer de wei op kunnen.Om even op de vraag van Oona te reageren: De koppeltjes veranderen regelmatig vooral zo in het begin. Uiteindelijk merk je toch wel wat vaste vrienden. Vorig jaar waren Maestro en Diamond niet bij elkaar weg te slaan. Dus wie weet hoe het dit jaar is!
Wat een heerlijk gezicht al die blije paarden in een groene wei! Kan me voorstellen dat El Blanco er nog het meest van geniet.
Dat is toch het mooiste… gewoon lekker bij elkaar staan/lopen en sociale contacten hebben. Zo zou het voor elk paard moeten zijn….maar ja….
Ziet er heerlijk uit! Fijn dat ze weer lekker op het gras staan.
Knap stel paarden ook!
Met zoveel gras voor hun neus .
Moet dat wel goed gaan.
Het is altijd leuk om van die grote groene grasweides te zien .Echter is het niet altijd zo ideaal als het lijkt.
Grote paarden kunnen er toch ietsje makelijker tegen dan de pony’s merk ik steeds weer.
Ik heb een sobere pony die sober gevoerd moet worden.
Echter vind ik sober voeren nog veel moeilijker dan normaal voeren.
De liefde gaat nu eenmaal door de maag.
Maar een aantal uurtjes per dag is ook ideaal.
En verder op zandpaddoks zoals bij ons vind ik heel gemakkelijk.
Ook is het grappig om de koppeletjes te zien. veranderen die nog vaak of zitten die van in begin goed?