 |
Probleempaarden bestaan niet, maar mensen die problemen hebben met paarden zijn er volop. Daarom moet eigenlijk niet het ''probleempaard'' een maand in training, maar de ruiter van het paard. Deze ruiter moet transformeren van ''gedupeerde eigenaar'' tot de ''persoonlijke (fitness)trainer'' van het paard.
Het heeft dus veel meer zin om van een ruiter een trainer te maken, dan van een paard een getraind paard. Train de trainer in plaats van het paard.
|
Het paard professioneel laten inrijden
 |
Het inrijden van een paard is echter een vak apart. Het is belangrijk dat het groene paard door een vakruiter de eerste beginselen van het samenwerken met mensen wordt bijgebracht ipv door een beginnende ''groene'' ruiter. Bij het onderwijzen van paarden is ''groen bij groen'' vaak geen succes. Wil niet iedereen zijn kinderen liever laten onderwijzen door een wetenschappelijk gevormde leraar dan door een beperkt opgeleide onderwijzer? |
Indien de ongetrainde eigenaar toch zelf aan de slag gaat zijn er de volgende valkuilen:
- door zijn verkeerde timing en dosering zal hij door (al dan niet per ongeluk) harde en gevoelloze inwerking elke beweging stukken moeilijker maken voor het paard
- de ruiter legt daarbij zelf (!) de kiem voor verzet bij het paard, dat later weer moeilijk te bestrijden is (staken, in de tegendruk gaan, zadeldwang, bokken enz.)
- de verkeerde indrukken die deze ruiter achterlaat kunnen ook ten kosten gaan van de goede geestesgesteldheid en het goede karakter van het paard.
Iedere ongeoefende paardeneigenaar zou zijn jonge paard van begin af aan, aan een ontwikkelde, vakkundige ruiter moeten overlaten. Deze zal het paard in enkele dagen spelenderwijs op een niveau brengen waar een niet getrainde ruiter maanden voor nodig heeft. De vakruiter met veel ''ruitergevoel'' heeft bovendien het vermogen zich te voegen naar de natuurlijke bewegingen van het paard en zijn inwerkingen op het paard voortdurend aan te passen aan de omstandigheden. Daardoor wordt het paard vele verkeerde indrukken bespaard en blijft het paard een ''happy horse'' ondanks het feit dat hij ''aan het werk'' moet.
Weer terug naar de eigenaar
Als het paard zorgeloos ingereden is gaat het paard terug naar de eigenaar. Het is echter niet terecht om te bedenken dat een paard met een training door een professional ''gefixed'' is. In een aantal weken ''fixet'' een goede trainer een paard niet voor de rest van zijn leven. Dit geldt zowel voor een jong paard als een probleem paard als voor elk ander paard. Er bestaat geen ''quick fix''. Zonder juist ''onderhoud'' en verdere ontwikkeling gaat de training van de vakman/vrouw weer teniet.
 |
Steinbrecht zegt hierover het volgende (bekeken vanuit zijn tijdsperspectief, waarin paarden werden gereden door soldaten. O.a. voor deze doelgroep schreef hij zijn boek ''das gymnasium des pferdes): |
''Heeft een eigenaar een paard naar een gerenommeerd berijder gedaan om het te laten inrijden, dan grenst het aan het ongelooflijke wat hij bij terugkomst aan wonderen van het dier verwacht. Het blijft er niet bij dat hij teleurgesteld is dat dit beest, dat zo geweldig ingereden zou moeten zijn, aanvankelijk zijn wellicht totaal verkeerde inwerkingen niet begrijpt. Nee, als er na enige tijd een zekere gewenning is opgetreden en de beide partijen het iets beter met elkaar eens lijken te zijn, verbeeldt deze eigenaar zich dat hij de dressuur van dit paard verbeterd heeft en nog erger: hij vindt het hoogst merkwaardig dat dit paard - dat misschien nog nooit een soldaat van dichtbij heeft gezien - onder invloed van dit nieuwe verschijnsel lang niet zo lekker rijdt als in de rijbaan. Daarbij doet deze eigenaar er helemaal niets aan om de reeds in dit paard geïnvesteerde dressuur te behouden, maar laat het wellicht wekenlang berijden door een ruwe, ondeskundige rijknecht, die helemaal naar eigen inzicht met het dier aan het knutselen gaat. En als meneer de eigenaar dan weer eens zelf in het zadel plaatsneemt, wordt hij woedend omdat het dier zich de een of andere ondeugd heeft aangeleerd. Heel spoedig is dan de staf gebroken boven het hoofd van de arme gerenommeerde berijder, wiens werk van een deskundige waarschijnlijk de grootst mogelijke erkenning zou hebben gekregen, en is hij zijn eer en reputatie kwijt.''
Train de trainer
In een aantal weken training kan een professional een zeer goede aanzet geven, maar er zijn geen ''knoppen'' op het paard gekomen, zodat het paard voor de rest van zijn leven makkelijk te bedienen is.
 |
De eigenaar dient zich zelf te ontwikkelen tot trainer en coach van zijn paard, zodat hij in de loop der jaren het paard steeds andere dressuuroefeningen kan aanbieden om het paard lichamelijk en geestelijk optimaal te ontwikkelen.
De trainer moet getraind worden en die trainer kan dan zijn paard optimaal trainen. Dan is de kans op succes, plezier, geluk, harmonie, tevredenheid, ontspannenheid en alle andere fijne dingen die met paardrijden verbonden kunnen zijn het grootst.
|
|
