De eerste is het sportpaard: Het kan gebeuren dat de eigenaar naar bepaalde prestaties verlangt, waar het paard nog niet aan toe is. Door de eigenaar inzicht te geven in waar het spaak loopt, zijn de moeilijkheden relatief makkelijk te helen.

De tweede is het surrogaat-paard: De eigenaar is bijvoorbeeld op zoek naar een beste vriendin en wil zijn paard vertroetelen. Het dier wordt op die manier niet in zijn waarde gelaten. Een mens moet bij een paard geen vervanging zoeken voor iets dat hij in zijn relaties met mensen mist. 

De derde categorie is de moeilijkste om te helpen. Sinds een paar jaar zijn er paarden die als het ware ''dood'' van binnen zijn en afkomstig zijn uit de wereld van het 'natural horsemanship'. Ze worden telkens weggejaagd, opgedreven, rondgeduwd. Tot er bijna geen eigenheid meer over is. De levenslust is er uit gesiepeld, de ziel beschadigd. De paarden raken afgestompt op de vaak overdreven krachtige gebaren die de ruiter gebruikt. 

Uit: IJslandse paarden, nummer 3, juni 2009

Probleem of uitdaging?

Als er gepraat wordt over een probleem roept dat in feite altijd negatieve gedachtes op en het klinkt alsof we verslagen zijn door factoren die buiten ons bereik liggen.

Door te praten over een uitdaging klinkt het meer als een moeilijkheid die zeker te overwinnen is!