|
Het paard moet leren om het extra ruitergewicht te dragen zonder dat dit gaat leiden tot lichamelijke overbelasting. Het paard moet daarbij ook nog eens op commando allerlei gangen lopen, in een bepaald tempo en gedurende een bepaalde tijd. Om dit doeltreffend en zonder schade te kunnen doen, moet het paard eerst horizontaal in evenwicht gebracht worden, zodat het de last gebalanceerd kan dragen. Een goed uitgebalanceerde last is namelijk veel makkelijker te dragen en te ondersteunen dan een last die ''uit het lood'' is. De achterbenen zullen uiteindelijk de last het meeste moeten gaan dragen. Door het rechtrichten komt het paard diagonaal, verticaal en dan horizontaal in evenwicht. Een rechtgericht paard laat zich verzamelen en oprichten en komt zo in rijkunstig evenwicht.   
Natuurlijke evenwicht Rechtrichten Rijkunstig evenwicht
Natuurlijk evenwicht en verticaal scheef
| Alle paarden dragen van nature 3/5 van het gewicht op de voorhand en 2/5 op de achterhand. Laten we zeggen dan een paard 500 kilo weegt, dan draagt het paard 300 kilo op de voorbenen. |
Elk paard is van nature scheef, bijvoorbeeld linksgebogen. Linksgebogen paarden dragen vaak rechtsvoor meer gewicht, dus van die 300 kilo, draagt hij bv. 175 kilo rechts en 125 kilo links. Daardoor komen ze verticaal scheef te lopen, vooral bij hoge snelheid. Diagonaal rechtrichten 
| Een linksgebogen paard draagt dus vaak meer gewicht op zijn rechtervoorbeen. Als het zwaartepunt niet gecorrigeerd wordt en verlegd wordt, zal het linksgebogen paard als het ware achter het zwaartepunt aan te lopen en op- of over de schouder vallen. |
Het paard moet dus diagonaal in evenwicht gebracht worden:
1. 2. 3. 4. | 1. Het paard is scheef en naar links gebogen. 2. De ruiter vraagt stelling, zodat de rechterschouder naar achteren komt. Maar het paard valt naar binnen vanwege het gewicht wat rechtsvoor ligt. 3. Door als het ware een ophouding ''omhoog'' te maken met de leidende hand, verschuift het gewicht diagonaal van rechtsvoor, naar linksachter 4. Daardoor kan ook de binnenheup naar voren komen en het rechterachterbeen ondertreden. Dit achterbeen kan dan gewicht op zich nemen. schouderbinnenwaarts. |
Verticaal en horizontaal evenwicht 
| Een rechtgericht paard is verticaal in evenwicht en houdt zijn zwaartepunt in het midden en zal 150 kilo linksvoor dragen en 150 kilo rechtsvoor. |
Als het paard verticaal recht blijft kan het paard naar horizontaal evenwicht gereden worden, waarbij het paard over alle vier zijn benen evenveel gewicht draagt, dus bij 500 kilo is dat 125 kilo per been.Een paard dat horizontaal in evenwicht is kan de zijn ruiter goed dragen. Een goed uitgebalanceerde last is namelijk veel makkelijker te dragen en te ondersteunen dan een last die ''uit het lood'' is. 
| Natuurlijk evenwicht | Rijkunstig evenwicht | Horizontaal evenwicht |
Rijkunstig evenwicht Het gaat er uiteindelijk niet om, om alle vier de hoeven precies evenveel gewicht te geven, dat zou alleen goed zijn als alle benen even sterk zouden zijn. Het is veel belangrijker dat de last over de vier benen verdeeld wordt in verhouding tot de natuurlijke geschiktheid ervan. Dus dat het sterkere deel met zijn grotere kracht overeenkomstig zwaarder belast wordt en het zwakkere deel navenant ontlast. De achterhand is van nature krachtiger dan de voorhand. De botten zijn sterker en de gewricht- en spierconstructie is krachtiger en het achterbeen heeft bij zwaardere belasting het vermogen om te buigen in de springveerachtige gewrichten. Deze eigenschappen hebben de voorbenen niet. De ruiter moet er daarom naar streven om zijn paard op de achterhand te zetten en het van voren lichter te maken.
| Uiteindelijk kan een rechtgericht paard worden verzameld en opgericht waarbij het paard 3/5 van zijn gewicht op zijn achterhand gaat dragen en 2/5 op de voorhand. Dus 100 kilo per voorbeen en 150 kilo per achterbeen. Dit noemen we het rijkunstig evenwicht. |
De paardenhals is een soort balanceerstang, die de ruiter kan gebruiken om gewicht te verplaatsen (zonder de hals te kort te maken!):  | Het gewicht wordt bij het verzamelen en oprichten in zijn geheel naar de achterhand verplaatst: 
|
|
