Een volte? Nooit van gehoord.

Gewicht dragen? Ligt eraan.....

Verzameld aan de teugel lopen? Dat doen we thuis nooit....

Willen we graag een paard berijden, dan zullen we het paard goed moeten voorbereiden om ons als ruiter te kunnen dragen.

Vlucht- en prooidieren (zebra's, herten, reeën, paarden) lopen in het wild vrijwel altijd rechtuit of in een zig-zagbeweging. Ze lopen uit zichzelf nooit op een circel. Daarom hebben paarden van nature zo'n moeite om in balans te blijven op een volte! En als ze al een keer op een circel lopen dan heeft die minimaal een doorsnede van 5 kilometer!

'"En als we door de bocht gaan, dan gaan we lekker plat door de bocht!''

In de natuur is het geen dagelijkse praktijk dat een paard gewicht op zijn rug draagt. Een merrie kan vier soorten van gewicht dragen:

• een leeuw die haar aanvalt
• een hengst die haar dekt
• een parasiet die in haar vacht zit
• een vogeltje die die parasiet graag opeet

''Dat doen we thuis nooit....''

Een paard loopt van nature graag in een graashouding met daarbij het meeste gewicht op zijn voorhand. Hij is daarbij net als de mens links- of rechtshandig, zodat hij met ene voorbeen sterker is (en meer gewicht draagt) dan het andere.

Een andere natuurlijke houding is de vluchtpose met een alerte hoge hoofd-halshouding en aangespannen rugspieren.

Van ''ruwe diamant'' tot een rechtgericht paard

Willen we graag een paard berijden, dan zullen we het paard dus goed moeten voorbereiden.

Bereiden we het paard niet voor, dan zal het paard ons slechts vervoeren in zijn natuurlijke scheve houding (op de voorhand met verkeerd ruggebruik).

Het paard moet leren om de ruiter in de juiste houding te dragen (met de achterhand en correct ruggebruik).

Het rechtrichten helpt daarbij. Via het rechtrichten onstaat de volgende ontwikkeling:

• van een natuurlijke asymmetrie naar een rechtgericht paard
• van een natuurlijk evenwicht naar een rijkunstig evenwicht