headershadow

Latest Blogposts

Verticale scheefheid

Door de verschuiving van het zwaartepunt kan het paard scheef t.o.v. de grond komen te lopen. Dit wordt de verticale scheefheid genoemd.

In vrijheid is dit een gangbare manier voor het paard om de bocht door te komen. Verticaal scheef en met hoofd en nek naar buiten, als ‘tegenhanger’, om in balans te blijven.

PaardenBegrijpen PaardenBegrijpen

Natuurlijke scheefheidHier zie je dat het linkervoorbeen meer gewicht draagt dan het rechtervoorbeen. Het vermeerderd belasten van de binnenschouder leidt er toe dat het paard verticaal scheef komt ten opzichte van de grond.

Stel dat het paard 500 kilo weegt, waarbij hij 300 kilo op zijn voorbenen draagt en 200 op zijn achterbenen. Als het paard verticaal niet in evenwicht is zal het paard bv. 200 kilo – zo niet meer – op zijn linker voorbeen dragen en 100 – zo niet minder – op zijn linkervoorbeen.

De verticale scheefheid gaat een probleem worden als we het paard willen gaan berijden.

Gevolgen

Een paard dat verticaal scheef loopt zal ongewenst versnellen:

  • Als een snel lopend paard zijn verticale evenwicht verliest, dan wordt zijn balans volledig verstoord. Het rode paard kan alleen zijn balans houden op grote voltes als hij veel snelheid maakt.
  • Als het paard in evenwicht is, is het mogelijk om de grenzen in het werk te verleggen. Het groene paard houdt in elke oefening balans en kan de kleinste voltes maken en zelfs een galoppirouette uitvoeren.

Vergelijk dit met een motorfiets: hoe hoger de snelheid, hoe platter door de bocht.

Op de binnenschouder:

PaardenBegrijpen PaardenBegrijpen

Gewicht gelijk verdeeld over de voorbenen:

PaardenBegrijpen PaardenBegrijpen

Over de buitenschouder:

PaardenBegrijpen PaardenBegrijpen

De verticale scheefheid kan verholpen en voorkomen worden via het rechtrichten.

 

0 reacties op “Verticale scheefheid

Plaats een reactie


*