EVEN AANTAL IN DE WEI

Als het mooie weer is aangebroken en de weides niet te nat zijn en weer volop beginnen te groeien, zie je weer vaker paarden in de wei staan. Eigenlijk kunnen paarden dag en nacht buiten staan, maar niet iedereen is grootgrondbezitter in dit kleine Nederland en om de weides dan niet geheel tot modderige blubber te laten vervallen, is weidegang in de winter helaas vaak beperkt voor de paarden.

Het is aan te raden om een EVEN aantal paarden in de wei te zetten. Paarden sluiten graag vriendschap met een ander paard en kuieren graag de hele dag door twee aan twee door de wei. Met een oneven aantal blijft er vaak altijd eentje alleen lopen, die soms aansluiting zoekt en wellicht steeds weggejaagd wordt.

Let goed op de samenstelling van de paarden: het moet klikken met de paarden onderling. Het is belangrijk om uit te vinden met welk paard uw paard graag samen is en met welke andere koppeltjes het aardig klikt.

Ook op stal is belangrijk om te weten of uw paard zijn buurman/vrouw wel mag! Sommige paarden liggen elkaar totaal niet en staan helaas toch vele uren per dag naast elkaar op stal. Goed stalmanagement behelst dus ook het beoordelen of de paarden uit sociaal oogpunt juist gestald staan, dus naast/tussen paarden staan waarmee ze het goed kunnen vinden.

JACOBSKRUID

Via e-mail kreeg ik vandaag een bericht over het gevaarlijke kruid ’’Jacobskruid’’ dat al vele dodelijke slachtoffers onder paarden heeft veroorzaakt:

’’Jacobskruiskruid is het kruid wat wereldwijd de meeste dodelijke slachtoffers heeft gemaakt van alle gewassen maar is desondanks met een zaaimengsel grootschalig gezaaid langs dijken en wegen. Daar bleef het natuurlijk niet en verspreidde zich rap onder de weilanden waar gegraasd wordt en in natuurgebieden. Het is voor ELK ZOOGDIER gevaarlijk. Paarden zijn bijzonder gevoelig. Het kruid stapelt in de lever en als de dodelijke dosis binnen is sterft het dier onherroepelijk op vreselijke wijze. Dat het paard de dosis benadert merk je niet totdat de terminale fase in gaat. OOK VOOR MENSEN is het gevaarlijk. Het kruid wordt naast het maagdarmkanaal ook opgenomen via de huid. Bloemen plukken is gewoon niet onschuldig meer. Het groeit massaal overal en bloeit in juli. In diverse landen bestaat een vernietigingsplicht maar hier in Nederland nog niet.’’ Op de volgende sites treft u er meer informatie over. Meer informatie: www.kruiskruidforum.nl en http://kruiskruid.petities.nl .

Hier valt o.a. te lezen:

’’Jacobskruiskruid is een plant die zich in Nederland sterk aan het verspreiden is. Een volwassen plant maakt duizenden zaadjes die door de wind worden meegevoerd, waardoor plaatselijke bestrijding nauwelijks zinvol is zolang de plant op aanliggende gebieden vrolijk staat te bloeien. Om deze reden is de bestrijding van Jacobskruiskruid een overheidskwestie. In andere EU landen heeft de overheid wel al bindende regels opgesteld aangaande de bestrijding van dit gevaarlijke gewas, maar de Nederlandse overheid kijkt vooralsnog de kat uit de boom. Jacobskruiskruid zal door de meeste dieren niet snel in verse, maar wel in gedroogde vorm gegeten worden. Dus zal, bijv. een paard, als er Jacobskruiskruid in het hooi aanwezig is, deze gewoon eten, met uiteindelijk de dood tot gevolg. Dat betekent ook dat, als de plant niet verwijderd wordt uit de wei, deze uiteindelijk verdroogt en alsnog ’s winters gegeten zal worden. Het grootste gevaar van Jacobskruiskruid is dat het een cumulatief effect heeft. Het gif wordt in de lever opgeslagen en wanneer de dodelijke hoeveelheid is verzameld sterft het dier. Deze plant is niet alleen giftig voor paarden, koeien, geiten, schapen, ezels, pony’s, varkens en knaagdieren, maar ook voor mensen, denk hierbij aan onschuldige kinderen die dit mooie maar ernstig giftige bloemetje aan de kant van de weg kunnen plukken. En let wel, het gevaar dreigt niet alleen voor dieren, het gif zal ook als koeien de plant hebben gegeten via de melk op onze tafels komen en via de bijen in de honing. Al met al begint het zeer ernstige vormen aan te nemen.’