Een langzame beweging is zwaarder dan een snellere. Dat komt niet door het langzame tempo van de beweging, maar door de duur van het samentrekken van de spiervezels. De spieren zijn dan langer actief en dat kost meer energie. 

Daarom is het goed om een paard ook in een slow-motion-achtige stap te trainen zowel aan de hand als met rijden.

Werk aan de hand

Het slow-motion-stappen begint aan de hand. Voor veel paarden is deze makkelijk lijkende taak vermoeiend. Sommige  paarden neigen ertoe om overhaast te gaan lopen of juist stil te blijven staan. Om deze extremen te voorkomen, kan u het paard uit het halthouden eerst een pas laten stappen en dan weer stil laten staan en deze opgave meervoudig herhalen. Op deze manier wordt het paard gehinderd teveel stuwkracht te ontwikkelen en dit tegen u te richten. Pas als het paard steeds makkelijk halt houdt kunt u 2 en later meer passen gevraagd worden. Het is belangrijk dat het tempo, d.w.z. de stapsnelheid, van het paard zich constant precies laat bepalen, zowel op de circel, in de schouderbinnenwaarts als in de traversale oefeningen.

''Push'' verkorten

Aanleren nieuwe oefeningen

Alle zijgangen worden in slow-motion-stap aangeleerd, zowel aan de hand, als rijdend. Als een paard een nieuwe oefening moet leren is een bijkomend voordeel bij een langzame stap, dat zowel ruiter als paard meer tijd hebben om de oefening uit te voeren. Het paard leert bewust zijn benen te plaatsen en kan de oefening niet af raffelen.

Francois de Lubersac (1713 - 1767)

Francois de Lubersac was destijds stalmeester van de militaire rijschool van Parijs. Hij trainde zijn paarden 18 maanden alleen in stap. Zijn leerlingen, die de paarden daarna gereden hebben, waren verrast: deze paarden konden niet alleen alles in stap, maar men trof deze paarden in alle gangen goed opgeleid aan!