Oorzaak

Het paard associeerde het moment van opstijgen met een onbehaaglijk gevoel. Het paard is naar alle waarschijnlijkheid in zijn verleden door haar onrust flink bij haar kiezen gepakt om het zo maar te zeggen waardoor de het moment van opstijgen associeert met een pijnlijke gebeurtenis. Haar gedrag is nu zo geconditioneerd en een gewoonte geworden, zodat ze altijd weer opnieuw nerveus wordt.

Oplossing

De oplossing was gelegen in het doorbreken van haar gewoontepatroon en door het te laten ervaren dat het opstijgen eigenlijk niet vervelend hoeft te zijn. Met twee mensen hebben we dit probleem aangepakt, iemand op de grond en iemand die opstijgt.

Degene dit op de grond stond deed eerst wat grondwerkoefeningen om de dominantieverhouding neer te zetten en het leiderschap, waardoor het paard zich veilig voelde en op zijn gemak, vertrouwen had in en zich goed concentreerde op de persoon op de grond.

Vervolgens hebben we het opstijgen als apart trainingsdoel behandeld, dwz we hebben in de eerste sessie zeker 20 keer opgestegen. Meestal is de ruiter bij dit soort problemen al blij dat hij boven zit, maar door juist de confrontatie aan te gaan en in alle rust en kalmte het paard te laten ervaren dat het eigenlijk wel meevalt, kwam er na een keer of 7 opstijgen een doorbraak: het paard bleef staan zonder dat het de intentie had om weg te willen vluchten.

Door het paard iedere keer te belonen voor goed gedrag en het problematische gedrag te negeren is het vertrouwen bij dit paard volledig hersteld.