Een paard is o.a. een kuddedier, steppedier, bewegingsdier en gewoontedier.

Na het eerste contact met de mens kon het paard zich nog goed zelf redden, omdat ze in die tijd in gebieden verbleven waarin ze ook in het wild cq in hun natuurlijke omgeving voorkwamen. Toen de mens het paard uit zijn natuurlijke omgeving meenam naar andere streken en eisen aan het dier begon te stellen werd het paard steeds afhankelijker van de mens.

Door de fokkerij zijn de gunstige eigenschappen van het paard behouden en voortdurende selectie door de mens zorgde ook voor een grote verscheidenheid van rassen en type paarden. Door de menselijke invloeden gingen ook veel eigenschappen verloren. Zo voelen veel paarden niet meer aan welke planten giftig zijn en welke niet. Dit maakt dat het paard steeds afhankelijker is van de mens.Veel eigenschappen van het wilde paard zijn echter ook behouden, onze paarden hebben onder andere nog steeds de eigenschappen van kuddedieren, steppedieren en bewegingsdieren:

Kuddedier

Een paard is van nature een kuddedier en deze eigenschap is niet verloren gegaan. Nog altijd heeft het paard behoefte aan sociaal contact met soortgenoten. Zeker jonge paarden moeten hun eerste levensjaren in een groep kunnen doorbrengen om te leren domineren en te leren gedomineerd te worden. Dit leidt tot evenwichtige karakters zonder gedragsproblemen. Ook paarden die in de sport hoge prestaties moeten leveren, zullen beter presteren als ze dagelijks met andere paarden in de wei kunnen staan.

Steppedier

In het wild graast het paard over de steppe en eet de hele dag door kleine porties. Zijn maag-darmstelsel is daar op ingesteld en dat geldt voor het gedomesticeerde paard nog steeds. 3x per dag vele kilo’s biks kan daarom leiden tot koliek, omdat de spijsvertering van het paard niet tegen grote hoeveelheden kan.

Het is aan te raden om ’s morgens eerst hooi te voeren en na een uurtje het krachtvoer, zodat het ’’zware’’ voer niet op de nuchtere maag valt. Door een ondergrond van ruwvoer worden ook de bouwstoffen uit het krachtvoer gelijkmatiger opgenomen.

Nog beter is het natuurlijk dat het paard de hele dag en nacht beschikking heeft over hooi, zoals hierboven het geval is in deze groepstal bij Stal de Mariahoeve in Heteren.

Bewegingsdier

Het wilde paard moest altijd naar zijn voedsel zoeken en legde daardoor grote afstanden af. Ook de behoefte aan beweging is niet verloren gegaan, dus een paard 23 uur per dag opsluiten in een box en een uur per dag berijden is geen pretje voor het paard. Dit kan allerlei beengebreken veroorzaken, zoals stalbenen, slechte doorbloeding van de hoeven enz.

Het paard loopt liever gedurende een etmaal 10 a 25 km, in plaats van in 1 uur 25 km in een binnenmanege te lopen.

Het paard in een wei zetten is natuurlijk fijn uit oogpunt van de mogelijkheid tot bewegen, maar een paard 24 uur in zijn eentje in een wei zetten kan echter toch frustrerend zijn gezien de behoefte aan sociaal contact. In sommige landen (bijv. Denemarken) is het zelfs al verboden om een paard in zijn eentje in een wei bij huis te stallen.

Gewoontedier

Een paard is net als de mens een gewoontedier met een inwendige klok. Op bepaalde tijden wordt er gegraast en op andere vaste momenten wordt er gerust. Het dagritme wordt meestal bepaald door de leidende merrie van de kudde.